مطالب علمی,تاریخی و هرچی که بخوای.........
وبلاگی پر از مطالب علمی,تاریخی و...
 
 
پنجشنبه 1 تیر 1391 :: نویسنده : رادین گودرزی

ستاره‌شناسان دانشگاه آریزونا موفق به شناسایی یکی از کم‌نورترین کهکشان‌های دور در جهان شده‌اند که حدود 800 میلیون سال پس از آغاز جهان بوجود آمده است

به گزارش ایسنا، این کهکشان که جزء 10 کهکشان بسیار دور در فضا قرار دارد، در پی اسکن یک بخش از آسمان به اندازه ماه با تلسکوپ‌های ماگلان رصدخانه لاس کامپاناس در شیلی شناسایی شده است.


داده‌های رصد، نشان‌دهنده یک کهکشان نوزاد کم نور در فاصله 13 میلیارد سال نوری بوده و آنچه امروز به چشم ستاره‌شناسان آمده در واقع تصویری از گذشته بسیار دور این کهکشان است.


به گفته محققان این تصویر در زمانی ثبت شده که جهان تنها از پنج درصد سن کنونی خود برخوردار بوده، از این رو بررسی آن می‌تواند به درک بهتر چگونگی شکل‌گیری و رشد کهکشان‌ها کمک کند.


کهکشان LAEJ095950.99+021219.1 ابتدا در تابستان 2011 کشف شد. این اکتشاف یک نمونه نادر از کهکشانی از این دوران اولیه است.


این کهکشان بسیار کم نور بوده و توسط نورهای منتشر شده از هیدروژن یونیزه شده، شناسایی شده است. در این تحقیق یک شیوه منحصر به فرد به کار برده شده که از فیلترهای نوار باریک ویژه با قابلیت عبور محدوده کوچکی از طول موج نوراستفاده می‌کند.


برای شناسایی این اجسام بسیار دور که در نزدیکی آغاز جهان شکل گرفته‌اند، ستاره‌شناسان به بررسی منابعی می‌پردازند که از تغییرات قرمز بسیار بالایی برخوردارند. آنها با عددی موسوم به تغییر قرمز به فاصله این اجسام اشاره می‌کنند که با میزان کشیده شدن نور آن در طول موج‌های طولانی‌تر و قرمزتر بر اساس انبساط جهانی ارتباط دارد.


اجسام دارای تغییرات قرمز بزرگ‌تر از مسافت بیشتری برخوردار هستند. تغییر قرمز LAEJ095950.99+021219.1 هفت بوده و تنها تعداد انگشت‌شماری از کهکشان‌ها از این ویژگی برخوردارند. این در حالیست که این کهکشان کم‌نورترین جسم کشف شده تاکنون نام گرفته است

منبع:ali-saremi.mihanblog.com





نوع مطلب : کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


جمعه 6 خرداد 1390 :: نویسنده : رادین گودرزی
ستارگان کره‌های سوزانی از گاز می‌باشند که بر خلاف سیارات خود منبع نوراند. انرژی ستارگان ناشی از واکنشهای هسته‌ای است. ماده اصلی تشکیل دهنده بیشتر ستارگان هیدروژن است. هیدروژن موجود در ستارگان طی فرآیند همجوشی هسته‌ای به هلیوم تبدیل می‌شود و در حین این واکنش گرما و نور بسیار زیادی تابش می‌یابد.هر ستاره دارای دوره عمر می‌باشد که بسته به نوع ستاره متفاوت است. ستارگان حجیم با نور بیشتر و حرارت زیاد عمر کوتاهتری نسبت به ستارگان کم نور و کوچک دارند. پایان عمر هر ستاره بستگی به میزان ذخیره هیدروژن در آن دارد. زمانی که هیدروژن درون ستاره‌ای پایان یابد هلیوم تبدیل به سوخت اصلی می‌شود و می‌سوزد. سوختن هلیوم سبب ایجاد گرمای بسیار زیادی می‌شود که تا آن زمان در ستاره پیش نیامده بوده‌است. این گرمای زیاد سبب انبساط ستاره می‌شود و حجم آن را چند برابر می‌کند. مثلاً اگر زمانی خورشید شروع به سوزاندن هلیوم کند آنقدر انبساط می‌یابد که زمین در حجم زیاد آن محو می‌شود! این انبساط تا سر حد مریخ ادامه پیدا کرده و سپس متوقف می‌شود. مرحلهٔ بعدی بستگی به نوع ستاره دارد. ستارگان عظیم پس از این مرحله آنقدر انبساط یافته‌اند که دیگر نمی‌تواند جاذبه‌ای روی سطوح بیرونی خود داشته باشند. پس از آن این ستارگان منفجر شده و تبدیل به نواختر می‌گردند. هرچه ستاره بزرگ‌تر میزان نواختر بزرگ‌تر. غولها تبدیل به ابرنواختر می‌گردند. پس از آن این ستاره‌ها بسته به نوع نواختر ادامه عمر می‌دهند. نواختران معمولی تبدیل به کوتوله شده و عمری طولانی را آغاز می‌کنند. اما ابر نواختران در خود فرو می‌ریزند و ستارگان بسیار کوچک و حجیمی به نام ستارگان نوترونی بوجود می‌آورند.این ستارگان عمر طولانی دیگری در پیش خواهند داشت. بعد از آن کوتوله‌ها یا کوتوله‌های سفید تبدیل به کوتوله سیاه شده و تا آخر جهان زندگی خواهند کرد.

واژه ستاره در زبان پهلوی به ریخت stârag و اَختَر آمده بود.

به گروهی از ستارگان که با نیروی گرانش به هم پیوستگی داشته باشند خوشه ستاره‌ای می‌گویند.





نوع مطلب : کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


شنبه 4 اردیبهشت 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی

مشتری

مشتری از كلیه سیارات دیگر منظومه شمسی به مراتب پرجرم‌تر و بزرگتر می‌باشد. از لحاظ تركیب، یعنی مقدار هیدروژن، هلیوم، كربن و ازتی كه دارد بیش‌تر به خورشید می‌ماند محور دو رانش تقریباً بر صفحه مدارش عمود است. مشتری خود منبع گرمای خویش است و ستاره‌شناسان معتقدند كه این گرما از زمان تشكیل مشتری به جای مانده است. مشتری هسته‌ی مركزی صخره‌ای كوچكی دارد كه از آهن و سیلیكاتها ساخته شده است. روی این هسته پوسته ضخیمی از هیدروژن مایع قرار می‌گیرد. بالای پوسته جوی است متشكل از گاز كه عمدتاً مركب از هیدروژن و هلیوم است. دمای هسته احتمالاً 000/30 است. علی‌رغم وجود این منبع گرمای درونی، ابرهای بالایی آن بسیار سردند. تقریباً (oC150-) مشتری یك میدان مغناطیسی قوی دارد. ولی این میدان در مقایسه با میدان مغناطیسی زمین معكوس است.

«لكه قرمز» بارزی كه در روی سطح مشتری دیده می‌شود نیز ناشی از شرایط جوی است. این لكه محل یك توفان عظیم نیمه دایمی است. رنگ قرمز آن ناشی از وجود فسفر است.

مشتری 16 قمر دارد چهار قمر اول آن را گالیله كشف كرد. این چهار قمر گالیله موسوم به ایو، اروپا. كالیستر و گانیمد با یك تلسكوپ كوچك به آسانی دیده می‌شوند.                         

زحل

بعد از مشتری زحل بزرگترین و پرجرم‌ترین سیاره‌‌ی منظومه‌‌ی شمسی است. زحل همچنین در بین سیارات كمترین چگالی را دارد و تنها سیاره‌ای است كه چگالی‌اش كمتر از چگالی آب است. زحل هسته‌ای صخره‌ای دارد كه اندازه‌ی آن تقریباً به اندازه‌ی زمین است ولی حدوداً سه برابر چگال‌تر است. مرز خارجی آن ممكن است دمایی در حدود oC12000 داشته باشد،‌ ضمن كه فشار آن تقریباً هشت میلیون برابر فشار هوای زمین در سطح دریاست. در روی هسته‌ی صخره‌ای لایه‌ای از هیدروژن فلزی قرار دارد كه روی این لایه هیدروژن مایع است و بعد از آن جو عمیقی كه عمدتاً از هیدروژن و هلیوم ساخته شده است. میدان مغناطیسی زحل تقریباً 1100 برابر قوی‌تر از میدان مغناطیسی زمین است.

حلقه‌های زحل ساختار بسیار پیچیده‌ای دارد و متشكل از هزاران حلقه است كه با شكافهای باریكی از یكدیگر جدا شده‌اند. مانند بخش «كاسینی» و بخش «اتكه» حلقه‌ها فوق‌العاده نازك‌اند و هنگامی كه از زمین از سمت لبه در جهت دید باشند تقریباً ناپدید می‌شوند. زحل 23 قمر دارد كه بزرگترین آن‌ها تیتان است با قطر 5140 كیلومتر





نوع مطلب : کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


شنبه 4 اردیبهشت 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی

آیا می دانستید که ...

ـ در شبی که هوا صاف و تمیز باشد می توان ۲۰۰۰ ستاره را در آسمان دید.(با چشم غیر مسلح)

ـ نور یک ستاره قبل از این که به ما برسد،از میان جو یا هوای اطراف زمین می گذرد.جو زمین نور ستاره را می شکند آن گاه به نظر می رسد که ستاره ها چشمک می زنند.

ـ بعد از خورشید نزدیک ترین ستاره به زمین "آلفای قنطورس" است.

ـ رنگ ستاره هایی که خیلی گرم هستند،آبی یا سفید مایل به آبی است.اما ستارگان سرد،قرمز تیره هستند.رنگ خورشید که گرمای آن نه خیلی زیاد است ونه خیلی کم،یعنی متوسط است،زرد مایل به نارنجی است.

ـ صد بیلیون ستاره در کهکشان راه شیری وجود دارد!

ـ قسمتی یا تکه ای از سنگ که در فضا حرکت کند تیر شهاب نام دارد.

ـ خرده سیاره ها،سیارات بسیار کوچکی هستند که همچون سیارات دیگر منظومه ی شمسی به دور خورشید می چرخند.

ـ بزرگترین خرده سیاره سیرس نام دارد که قطر آن ۶۲۰ مایل است.

ـ سوپر نوا یک ستاره است که ناگهان اشتعال یافته و میلیون ها بار روشن تر می شود.این ستاره به قدری روشن می شود که  نور آن در روز هم قابل رویت است،اما به زودی خاموش می گردد.

ـ کواسار ها  اجرام عجیبی هستند که اختر شناسان در سال ۱۹۶۰ آن ها را کشف کردند.آن ها مانند کهکشان ها دارای منبع نور و امواج رادیویی هستند و در فاصله ی بسیار دور ظاهر می شوند.آن ها متفاوت ترین اجرام شناخته شده اند!

ـ بارش شهابی موسوم به جباری(اوریونید)در اواخر مهر و اوایل آبان ماه هر سال،توسط ذرات دنباله دار هالی،به وجود می آید.

ـ سنگ آسمانی تانگوسکا احتمالا حدود ۵۰ متر قطر داشته و در ۶ کیلومتری بالای زمین منفجر شده است.

ـ دانشمندان تخمین زده اند که هر ۲ تا ۴ هزار سال یک دنباله دار به سطح زمین برخورد کند.





نوع مطلب : عجایب، کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


چهارشنبه 1 اردیبهشت 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی

یکی از جالبترین افکار بشر، ایده جابجایی در زمان است البته اگر از یک بعد دیگر به قضیه نگاه کنیم همه ما مسافر زمان هستیم. همین الان که شما این را میخوانید، زمان در حول و حوش شما به پیش میرود و آینده به حال و حال به گذشته تبدیل میشود. نشانه اش هم رشد موجودات است. ما بزرگ میشویم و میمیریم. پس زمان در جریان است آلبرت اینشتین با ارائه نظریه نسبیت خاص نشان داد که این کار از نظر تئوری شدنی است. بر طبق این نظریه اگه شیئی به سرعت نور نزدیک شود گذشت زمان برایش آهسته تر صورت میگذرد. بنابراین اگر بشود با سرعت بیش از سرعت نور حرکت کرد، زمان به عقب برمیگردد. مانع اصلی این است که اگر جسمی به سرعت نور نزدیک بشود جرم نسبی ان به بینهایت میل میکند لذا نمیشود شتابی بیش از سرعت نور پیدا کرد. اما شاید یه روز این مشکل هم حل شود. بر خلاف نویسنده ها و خیالپردازها که فکر میکنند سفر در زمان باید با یک ماشین انجام شود، دانشمندان بر این عقیده هستند که اینکار به کمک یک پدیده طبیعی صورت میگیرد. در این خصوص سه پدیده مد نظر است: سیاهچاله های دوار، کرم چاله ها و ریسمانهای کیهانی. بعد زمان است


●سیاهچاله ها:
اگر یه ستاره چند برابر خورشید باشد و همه سوختش را بسوزاند، از انجا که یک نیروی جاذبه قوی دارد لذا جرم خودش در خودش فشرده میشود و یک حفره سیاه رنگ مثل یه قیف درست میکند که نیروی جاذبه فوق العاده زیادی دارد طوری که حتی نور هم نمیتواند از ان فرار کند.


اما این حفره ها بر دو نوع هستد. یه نوعشان نمی چرخند لذا انتهای قیف یک نقطه است. در انجا هر جسمی که به حفره مکش شده باشه نابود میشود. اما یه نوع دیگر سیاهچاله نوعی است که در حال دوران است و برا همین ته قیف یه قاعده داره که به شکل حلقه اس. مثل یک قیف واقعی است که تهش باز است. همین نوع سیاهچاله است که میتواند سکوی پرتاب به آینده یا گذشته باشد. انتهای قیف به یک قیف دیگر به اسم سفیدچاله میرسد که درست عکس ان عمل میکند. یعنی هر جسمی را به شدت به بیرون پرتاب میکند. از همین جاست که میتوانیم پا به زمانها و جهان های دیگر بگذاریم.


●کرم چاله :
یک سکوی دیگر گذر از زمان است که میتواند در عرض چند ساعت ما را چندین سال نوری جابجا کند. فرض کنید دو نفر دو طرف یک ملافه رو گرفته اند و میکشند. اگر یک توپ تنیس بر روی ملافه قرار دهیم یک انحنا در سطح ملافه به سمت توپ ایجاد اگر یک تیله به روی این ملافه قرار دهیم به سمت چاله ای که ان توپ ایجاد کرده است میرود. این نظر اینشتین است که کرات آسمانی در فضا و زمان انحنا ایجاد میکنند؛ درست مثل همان توپ روی ملافه. حالا اگه فرض کنیم فضا به صورت یک لایه دوبعدی روی یه محور تا شده باشد و بین نیمه بالا و پایین ان خالی باشد و دو جرم هم اندازه در قسمت بالا و پایین مقابل هم قرار گیرد، آن وقت حفره ای که هر دو ایجاد میکنند میتواند به همدیگر رسیده و ایجاد یک تونل کند. مثل این که یک میانبر در زمان و مکان ایجاد شده باشد. به این تونل میگویند کرم چالهاین امید است که یک کهکشانی که ظاهرا میلیونها سال نوری دور از ماست، از راه یک همچین تونلی بیش از چند هزار کیلومتر دور از ما نباشئ. در اصل میشود گفت کرم چاله تونل ارتباطی بین یک سیاهچاله و یه سفیدچاله است و میتواند بین جهان های موازی ارتباط برقرار کند و در نتیجه به همان ترتیب میتواند ما را در زمان جابجا کند. آخرین راه سفر در زمان ریسمانهای کیهانی است. طبق این نظریه یک سری رشته هایی به ضخامت یه اتم در فضا وجود دارند که کل جهان را پوشش میدهند و تحت فشار خیلی زیادی هستند. اینها هم یه نیروی جاذبه خیلی قوی دارند که هر جسمی را سرعت میدهند و چون مرزهای فضا زمان را مغشوش میکند لذا میشود از انها برای گذر از زمان استفاده حالا اینها رو گفتیم ولی چند اشکال در این کار است. اول اینکه اصلا نفس تئوری سفر در زمان یک پارادوکس است. پارادوکس یا محال نما یعنی چیزی که نقض کننده(نقیض) خودش در درونش است. یک مثال :اگه خدا میتواند هر کاری را انجام دهد پس آیا میتواند سنگی درست کند که خودش هم نتواند تکانش دهد؟ این یک پارادکس است چون اگر بگوییم آری پس انوقت با اینکه خدا هرکاری را میتواند انجام دهد متناقض است و اگر بگوییم نه باز هم همان میشود یعنی خدا هر کاری را نمیتواند انجام دهد. یک مثال دیگر این است که اگر من در زمان به عقب برگردم , به تاریخی که هنوز بدنیا نیامده بودم پس چطور میتوانم انجا باشم. یا مثلا اگر برگردم و پدربزرگ خودم را بکشم پس من چطور بوجود اومده ام؟ یک راه حلی که برای این مشکل پیدا شده است، نظریه جهانهای موازی است. طبق این نظریه امکان دارد چندین جهان وجود داشته باشد که مشابه جهان ماست اما ترتیب وقایع در انها فرق میکند. پس وقتی به عقب برمیگردیم در یک جهان دیگر وجود داریم نه در جهانی که در ان هستیم. طبق این نظریه بینهایت جهان موازی وجود دارد و ما هر دستکاری که در گذشته انجام بدهیم یک جهان جدید پدید می آید.

منبع:



نوع مطلب : شیمی، کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


دوشنبه 30 فروردین 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی
لباس فضانوردی
Space Suit
لباس فضانوردی
شما ممکن است بتوانید مدتی بدون بارانی، زیر باران یا بدون لباس زمستانی زیر برف باشید ولی مطمئنا" هیچ کدام از ما قادر نیستیم در اتمسفر خشن یا فضا حتی برای یک ثانیه هم بدون لباس مناسب جان سالم بدر ببریم. فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از فقدان گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آنها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آنها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود، اینجا مشکلات شروع میشوند.

ضرورت استفاده از لباس فضانوردی
اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش میشود و مغز او در مدت 4 دقیقه نابود میشود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین20-30 درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما میتواند به کمتر از 100درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلافات دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.

از دیگر عوامل بیرونی که برای فضانوردان ایجاد خطر میکند، گردش زباله های فضایی و اجرام آسمانی است با سرعتهای بالا که میتوانند جراحات جدی ایجاد نمایند. بعلاوه تششعات خورشیدی میتوانند به چشمها آسیب بزنند. تششعات فضایی میتوانند باعث بروز بیماری شده و ریسک ابتلا به سرطان در مود آنها خیلی بالا است. اما یک دلیل مهم دیگر برای حفاظت فضانوردان نیاز آنها به اکسیژن است؛ مقدار اکسیژن در فضا بسیار کم است و فشار هوا نیز خیلی پایین، این مقدار کم اکسیژن منجر به خفگی و فشار کم هم باعث میشود بدن ابتدا ذوب و سپس تبخیر شود که هر دو کشنده هستند.

لباس فضانوردی
بخش کنترل ماموریت ناسا (NASA) هیچ مایل نیست حتی کمترین ریسک غیر ضروری برای فضانوردان وجود داشته باشد. هر کدام از فضانوردان یک دست (یونیت) لباس مخصوص برای داشتن ایمنی در فضا دارند که (Extravehicular Mobility Unit (EMU یا در اصطلاح عامه لباس فضانوردی (space suit) نامیده می شود.

EMU دمای بدن را کنترل می کند و تهویه هوا درآن بوسیله یک لوله که در لباسهای داخلی تعبیه شده انجام میشود. لوله های آب گردان، فضانوردان را موقع کار در فضا در راحتی نگه میدارند، این لباس همچنین شامل یک کیف آب برای ذخیره آب و یک مخزن نگهداری آب کثیف است. بعلاوه یک هدفون و یک میکروفون برای برقراری ارتباط و یک سری وسایل ضروری دیگر از جمله تجهیزات این لباسها است.

برای مشاهده قسمتهای مختلف یک لباس فضا نوردی، اینجا کلیک کنید.

تعداد زیادی از فضانوردان مختلف میتوانند از این لباسها استفاده کنند، بخشهای مختلف آنها قابل تعویض بوده ودر سایز های مختلف وجود دارند. تجهیزات اختصاصی این یونیتها مانند گرمکن های نوک انگشت، سیستمهای خنک کننده، قسمتهایی که روی کلاه متصل شده و برای جلوگیری از بخار تنفس و عرق و ...هستند. همچنین کوله پشتی هایی که میتوانند به فضانورد در مسیر برگشت به سفینه اش در صورتی که طناب اتصالشان با سفینه پاره شود کمک کنند.

EMU از فضانوردان در زمانهای بحرانی کاری خارج از محدوده امن ایستگاه فضایی با این لباسهای بی نظیر حمایت میکند و فضانوردان میتوانند در حد ایده آلهای ناسا کار کنند و محیط خشن فضا را دوستداشتنی تر ساز کنند.




نوع مطلب : شیمی، اختراعات واکتشافات، کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


یکشنبه 22 فروردین 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی

شاتل فضایی آمریکا که اولین بار در سال ۱۹۸۱ پرتاب شد. نخستین سفینه قابل استفاده مجدد جهان بود. سه بخش اصلی آن مدارپیما، موشکهای تقویت کننده، و مخزن بیرونی سوخت (تنها مخزن سوخت آن که بعد از هر مأموریت قابل استفاده نیست) می‌باشد. کاشی‌های ویژه مقاوم در برابر گرما مانع از سوختن مدارپیما به هنگام بازگشت به جو زمین می‌شوند. بازوی قابل کنترل از راه دور تعبیه شده در مخزن محموله مدارپیما، می‌تواند ماهواره‌ها را در فضا قرار دهد؛ و همچون سکویی ثابت برای کار فضانوردان عمل کند.

پس از فضاپیماهای مرکوری، جمینی و آپولو (که ماه را فتح کرد)، آمریکایی‌ها به سراغ سفینه‌های رفت و برگشتی رفتند و بدین سان، شاتل های فضایی متولد شدند. شاتل‌ها تا ۷ مسافر و ۲۵ تن تجهیزات را در خود جای می‌دهند و زمان طولانی‌تری را در مدار زمین به سر می‌برند. آن‌ها همچنین به یک بازوی روباتیک مجهز هستند که به کمک آن می‌توانند ماهواره‌ها را به دام انداخته، اقدامات لازم را در مورد تعمیرات یا انتقال آن صورت دهند.

تاکنون هفت شاتل به نام های انترپرایز، راه یاب (پث فایندر)، کلمبیا، چلنجر، دیسکاوری، آتلانتیس و اِندِور ساخته شده که دو شاتل نخست، ناکامل و برای آزمایش‌ها و بررسی‌ها ساخته شده‌اند. از میان پنج شاتل بعدی نیز چلنجر و کلمبیا دچار سانحه شده‌اند و فقط سه شاتل دیسکاوری، آتلانتیس و اندیور مشغول فعالیت هستند. به دلیل دو سانحه که باعث کشته شدن ۱۴ فضانورد و از دست رفتن ۲ فضاپیمای شاتل شد، ناسا اعلام کرده که ناوگان شاتل را تا سال ۲۰۱۰ میلادی بازنشست خواهد کرد.

شاتل‌های فضایی بسیار هزینه‌بر هستند، به طوری که پرتاب آن فقط پانصد میلیون دلار هزینه در بر دارد و این، غیر از هزینه‌های نگهداری و تعمیرات آن است. همین هزینه‌های سنگین موجب شد تا روسیه از شاتل فضایی قدرتمند خود، بوران، استفاده نکند. بوران با قدرت حمل ۳۰ تن تجهیزات، و استفاده از امکانات ناوبری پیشرفته، یک سر و گردن بالاتر از همتای آمریکایی خود است؛ ولی به دلیل هزینه‌های بسیار بالا، روسیه از آن استفاده نکرده است





نوع مطلب : اختراعات واکتشافات، کره ی زمین، کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :


پنجشنبه 19 فروردین 1389 :: نویسنده : رادین گودرزی

آیا می دانستید که فیل بالغ در روز 220 كیلوگرم غذا و 200 لیتر آب مصرف میكند؟

- آیا می دانستید که روزانه فقط در قاره آفریقا سه هزار نفر جان خود را در اثر ابتلا به بیماری مالاریا از دست میدهند و به طور سالانه یک میلیون کودک در دنیا جان خود را بر اثر این بیماری از دست میدهند؟

- آیا می دانستید کهکشان راه شیری تقریبا" صد میلیارد ستاره دارد؟

- آیا می دانستید که کره مریخ 687 روزه به دور خورشید میچرخد؟

- آیا می دانستید جرم زمین 6 هزار میلیارد میلیارد تن میباشد؟

 - آیا می دانستید که زرافه تار صوتی ندارد و لال است و نمیتواند هیچ صدایی از خود در آورد؟

- آیا می دانستید در سال 1987 خطوط هوایی «امریكن ایرلاینز» توانست با حذف یك دانه زیتون از هر سالاد سرو شده در پروازهای درجه یك خود، چهل هزار دلار صرفه‌جویی كند؟

- آیا می دانستید که خورشید ۳۳۰۳۳۰ مرتبه بزرگتر از کره زمین است؟

- آیا می دانستید که دلفین‌ها هم مانند گرگ‌ها هنگام خواب یك چشمشان را باز می‌گذارند؟

- آیا می دانستید تنها غذایی كه فاسد نمی‌شود، عسل است؟

- آیا می دانستید که انسان سالانه بیش از ۱۰ میلیون مرتبه پلک می زند؟

- آیا می دانستید پلک زدن خانمها تقریبا" دو برابر آقایون هستد؟

- آیا می دانستید قدیمی ترین بنا در شمال توکیوست که پانصد هزار سال قدمت دارد؟

- آیا می دانستید در جهان به 6000 زبان تکلم میشود؟

- آیا می دانستید اعصابی كه در بدن شما وجود دارد به اندازه فاصله زمین تا ماه است؟

- آیا می دانستید که فک انسان میتواند هنگام جویدن 200 پوند فشار وارد کند، در حالی که فک یک سوسمار میتواند 2000 پوند فشار وارد کند؟

- آیا می دانستید دما در کره ما بین 100+ تا 200- درجه سانتیگراد در نوسان است؟

- آیا می دانستید که شن خیس از شن خشک سبکتر است؟

 - آیا می دانستید که نظیر اثرانگشت، اثر زبان هر شخص نیز متفاوت است؟

- آیا می دانستید که حلزون می‌تواند سه سال بخوابد؟ - آیا می دانستید روزانه 14000 نفر در جهان به بیماری هولناک ایدز مبتلا میشوند؟

- آیا می دانستید زمانیکه عطسه می‌كنید قلب شما به اندازه یك میلیونیم ثانیه می‌ایستد؟

منبع:http://avalrahnamaiha.blogfa.com





نوع مطلب : غیره، عجایب، کیهان,کهکشان,سیاره ها، 
برچسب ها :




درباره وبلاگ


با سلام.به شما دوست عزیز خوش آمد می گویم امیدوارم که از این وبلاگ و مطالبش خوشتان بیاید و بتوانید بهره ی کافی از این مطالب ببرید.لطف کنید به مطالب نظر بدهید.

باتشکر مدیر وبلاگ

مدیر وبلاگ : رادین گودرزی
نویسندگان
صفحات جانبی
نظرسنجی
تیم مورد علاقه شما کدام است













جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
Iranbloglist.com